Σάμος, ο καπεταν-Βαζέχα

Λιμάνι Πυθαγορείου, ώρα 8:30 το πρωί. Ο καυτός καλοκαιρινός ήλιος έχει ήδη κάνει την εμφάνισή του και λούζει με τις φωτεινές ακτίνες του το γραφικό παραθαλάσσιο χωριουδάκι των νοτιοανατολικών ακτών της Σάμου.

Εκεί, μπροστά από τις καφετέριες, τα μπαράκια και τις ψαροταβέρνες, είναι δεμένο και το «Georgios», το επιβλητικό ξύλινο καΐκι του καπεταν-Ανδρέα Πασχάλη, του «πράσινου πειρατή», που εδώ και τριάντα τέσσερα χρόνια πραγματοποιεί ημερήσιες εκδρομές στην πανέμορφη Σαμιοπούλα, την καταπράσινη βραχονησίδα που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το νησί του Πυθαγόρα.

Οι πρώτοι ηλιοκαμένοι τουρίστες αρχίζουν να συγκεντρώνονται μπροστά από το «Georgios» περίπου τριάντα λεπτά πριν από την αναχώρηση. Καθώς το καΐκι λύνει και απομακρύνεται από το λιμάνι του Πυθαγορείου, η χαμογελαστή Μίρα, η σύζυγος του καπετάνιου, προσφέρει γλυκό σαμιώτικο κρασί και φρέσκα φρούτα. Σε περίπου σαράντα πέντε λεπτά πλήρωμα και επιβάτες θα λιάζονται σε μία από τις ομορφότερες και πιο παρθένες παραλίες του Αιγαίου, στην περίφημη Ψαλίδα της Σαμιοπούλας!


Ανέμελες βουτιές
Ο καπεταν-Ανδρέας και τα αδέλφια του Γιάννης και Γεράσιμος είναι οι πιο γνωστοί καπεταναίοι της Σάμου. «Ξεκινήσαμε να δουλεύουμε με τα καΐκια τον Απρίλιο του 1976, όταν έπειτα από δικές μας ενέργειες φέραμε στη Σάμο το πρώτο τσάρτερ με τουρίστες από τη Δανία» δηλώνει στην «Espresso της Κυριακής» ο καπεταν-Ανδρέας και συμπληρώνει: «Εκείνη την εποχή, ήμασταν φίλοι με τον ιδιοκτήτη ενός μεγάλου ταξιδιωτικού γραφείου από τη Δανία, ενώ στη συνέχεια γνωριστήκαμε και κάναμε καλή παρέα με τις ξεναγούς που είχαν έρθει για να ελέγξουν το νησί. Ζήσαμε πραγματικά αξέχαστες στιγμές. Αρχικά, κάναμε εκδρομές με ένα μικρό καΐκι, τον “Αγιο Νεκτάριο”, που ήταν του πατέρα μας, του Γιώργου, ενώ παράλληλα φτιάχναμε την “Αγία Ειρήνη”, που την τελειώσαμε και τη ρίξαμε στη θάλασσα τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς. Στην πορεία, πήραμε ένα ακόμη που ήταν σχετικά μικρό και το είχαμε για τις κοντινές εξορμήσεις στην παραλία Κακό Ρέμα».

Καθιστός στο κατάστρωμα του «Georgios», ο 54χρονος καπεταν-Ανδρέας απολαμβάνει… τον sexy coffee (έτσι λέει τον irish coffee) και θυμάται με νοσταλγία τα πρώτα ανέμελα χρόνια στο Πυθαγόρειο. «Πιο παλιά, όταν γυρίζαμε από τις εκδρομές, δέναμε τα καΐκια δεξιά κι αριστερά μέσα στο λιμάνι και φτιάχναμε κάτι σαν… γήπεδο για να παίξουμε πόλο! Αλλες φορές, κλείναμε τον δρόμο και παίζαμε μπάλα Παναθηναϊκοί εναντίων Ολυμπιακών. Εριχνε ο ένας τον άλλον στη θάλασσα, οι τουρίστες έπιναν και χόρευαν και ο κόσμος έστηνε μεγάλα γλέντια από το πουθενά. Τότε έπεφτε πολύ γέλιο, τούτο το λιμάνι ήταν άλλο πράγμα! Και σήμερα όμως δεν πάμε πίσω. Σχεδόν κάθε απόγευμα που επιστρέφουμε από τη Σαμιοπούλα στο Πυθαγόρειο στο κατάστρωμα γίνεται χαμός με τραγούδια και χορούς».


Η αξέχαστη εκδρομή
Από το καλοκαίρι του 1976 και για περίπου δέκα χρόνια, οι τρεις καπεταναίοι δούλευαν μαζί πραγματοποιώντας εκδρομές με καΐκια μέχρι που το 1985 παράλληλα με τα «daily trips» αποφάσισαν να ανοίξουν «Τα τρία αδέρφια», ένα θρυλικό κέντρο διασκέδασης, που ακόμη και σήμερα αποτελεί σημείο αναφοράς για τη νυχτερινή ζωή στη Σάμο.

Ο καπεταν-Ανδρέας μας λέει πως « “Τα τρία αδέρφια” ήταν ένα μαγαζί που έγραψε ιστορία στη Σάμο. Σηκωνόμασταν για χασάπικο με τον Γιάννη και τον Γεράσιμο και γινόταν χαμός! Στα εγκαίνια είχαμε φέρει τον Πάνο Γαβαλά και δεν έπεφτε καρφίτσα. Από εκεί πέρασαν πολλές φίρμες της εποχής, όπως ο Γιώργος Μαργαρίτης, ο Αντύπας, η Χαρούλα Λαμπράκη και η Καίτη Γρέυ. Ομως, αυτός που δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ είναι ο Νίκος Ξανθόπουλος που είχε ήρθε για δύο εμφανίσεις. Ηταν πολύ απλός, όπως ακριβώς τον βλέπαμε στις ταινίες. Αφού τελείωσε το πρόγραμμα, τον πήραμε με τα αδέλφια μου και πήγαμε με το καΐκι στην παραλία Τσόπελα. Μάλιστα, επειδή φορούσε καλά ρούχα, τα είχε αλλάξει και είχε βάλει κάτι δικά μου για να νιώθει άνετα. Φάγαμε, ήπιαμε και χορέψαμε μέχρι τελικής πτώσης! Φοβερός τύπος»!


Η φιλοξενία και το παράπονο για το λιμανάκι
«Οσοι έρχονται βόλτα μαζί μας μένουν πάντα ευχαριστημένοι με την εμπειρία και τη φιλοξενία. Αυτή είναι άλλωστε και η δική μου ικανοποίηση» μας λέει ο καπεταν-Ανδρέας, ο οποίος από το 1987 μέχρι σήμερα κάνει εκδρομές με τα δικά του καΐκια, όπως και τα δύο αδέλφια του, με τα οποία είναι «μια γροθιά», αφού διατηρούν άριστες σχέσεις.

«Νιώθω πολύ ωραία όταν βλέπω ζευγάρια που τα γνώρισα στις πρώτες εκδρομές μας, ακόμη και πριν από τριάντα χρόνια, να έρχονται ξανά στη Σάμο μαζί με τις οικογένειες και τα παιδιά τους. Αυτή είναι η ικανοποίησή μου. Εχω πολλούς φίλους από τη Σκανδιναβία και τη Δανία. Από το 2001, συνοδοιπόρος στα ταξίδια της ζωής μου είναι και η γυναίκα μου Μίρα. Φέτος, μαζί μας είναι και ο ανιψιός μου, ο γιος του αδελφού μου, του Γεράσιμου. Παίρνουμε τον κόσμο, πηγαίνουμε στη Σαμιοπούλα, κάνουμε βουτιές από το καΐκι και χαλαρώνουμε στην παραλία. Μετά, ψήνουμε και τρώμε φρέσκα ψαράκια, αχινούς και χταποδάκια, πίνουμε ούζο και κρασάκι και αρχίζει το γλέντι. Είμαστε δυνατή ομάδα, το καλύτερο πλήρωμα».

Ο καπεταν-Ανδρέας δηλώνει ευτυχισμένος και απόλυτα ικανοποιημένος από όσα έχει ζήσει μέχρι σήμερα, αλλά εκφράζει το παράπονό του γιατί, όπως ο ίδιος μας λέει, «δυστυχώς, από την ημέρα που ξεκινήσαμε μέχρι σήμερα κανείς δεν έχει ενδιαφερθεί να φτιάξει ένα μικρό λιμανάκι στις ακτές που δένουμε, με αποτέλεσμα πολλές φορές να κατεβάζουμε τον κόσμο μας ακόμη και στα βράχια. Ο,τι υπάρχει το έχουμε φτιάξει μόνοι μας χωρίς καμία βοήθεια, ενώ απέναντι, στην Τουρκία, έχουν κατασκευάσει εκατό λιμάνια και άλλες τόσες μαρίνες. Είναι κρίμα και καλό θα ήταν να το κοιτάξουν οι αρμόδιοι».


Γκολτζής, όπως ο Κριστόφ!

Αν υπάρχει ένα καΐκι που ξεχωρίζει από όλα τα υπόλοιπα στο Πυθαγόρειο αυτό είναι σίγουρα το καταπράσινο… «Κριστόφ Βαζέχα»! Στολισμένο με σκαλιστά τριφύλλια και με τη σημαία του Παναθηναϊκού να ανεμίζει υπερήφανα, το «Βαζέχα» είναι το καμάρι του καπεταν-Ανδρέα, που μας λέει πως «δεν το ονόμασα έτσι ούτε για να με μάθει ο κόσμος ούτε για να κερδίσω πελάτες. Αλλωστε, οι περισσότεροι Ελληνες επιβάτες του είναι… Ολυμπιακοί και φυσικά είναι καλοδεχούμενοι! Το έβγαλα έτσι επειδή αγαπώ πάρα πολύ τον Παναθηναϊκό και επειδή ο Βαζέχα είναι ένας αξεπέραστος σκόρερ που τίμησε και μάτωσε τη φανέλα με το τριφύλλι, ενώ δεν άλλαξε ποτέ ομάδα, όπως έχουν κάνει άλλοι ποδοσφαιριστές. Το έφτιαξα με πολύ μεράκι και όταν το τελείωσα του έστειλα ένα γράμμα και του είπα για το καΐκι, αλλά και πως θέλουμε να τον βλέπουμε πιο συχνά στα νησιά του Αιγαίου. Ετσι, όταν ήρθε στη Σάμο, με πήρε τηλέφωνο και συναντηθήκαμε. Φυσικά, όταν το είδε, του άρεσε πάρα πολύ! Φέτος το καλοκαίρι, τον περιμένω πώς και πώς για να τον πηγαίνω βόλτα με το καΐκι κάθε μέρα! Από τη μέρα που το έριξα στη θάλασσα όπου πάω με φωνάζουν… Βαζέχα! Οχι μόνο στη Σάμο αλλά και στο Αγαθονήσι, στην Πάτμο και στους Φούρνους! Επίσης, αγαπάω πάρα πολύ τον Νίκο Καρούλια, γιατί είναι Σαμιώτης και είμαστε παλιοί καλοί φίλοι».

Λίγο πριν σαλπάρει για μία ακόμη εκδρομή στη Σαμιοπούλα, ο καπεταν-Ανδρέας μας αποχαιρετά και λέει αστειευόμενος: «Ξέχασα να σας πως το πιο σημαντικό. Εχω ένα κοινό με τον Βαζέχα! Κάποτε, έπαιζα κι εγώ μπάλα στον Πολυκράτη και ήμουν μεγάλος γκολτζής! Ομως, παρά τις δελεαστικές προτάσεις που είχα από τους αντιπάλους, δεν άλλαξα ποτέ ομάδα! Εμεινα πιστός, όπως και ο Κριστόφ».

Προσκύνημα στους Αγίους Τόπους: Στα βήματα του Ιησού

Ταξιδεύοντας στους Αγίους Τόπους... Μια εμπειρία ζωής. Τα λόγια είναι φτωχά για να την περιγράψεις. Απλώς πρέπει να τη ζήσεις. Δεκάδες προσκυνήματα, γύρω στα είκοσι χιλιόμετρα πεζοπορίας, εφτακόσια χιλιόμετρα στην έρημο είναι στο «μενού», που στο τέλος σου αφήνει την πιο γλυκιά γεύση. Δεν νιώθεις κουρασμένος. Αντιθέτως. Προτού καν επιστρέψεις στα πάτρια εδάφη, σκέφτεσαι πότε θα σου δοθεί η ευκαιρία να ξαναπάς! Να ακολουθήσεις την πορεία του Χριστού βήμα βήμα: από τη Γέννηση έως τη Σταύρωση και την Ανάστασή Του. Να πιεις γλυκό κόκκινο κρασί στην Κανά, όπου έκανε το πρώτο θαύμα Του μετατρέποντας το ύδωρ σε οίνο. Να σεργιανίσεις τη μαγική Τιβεριάδα στα σύνορα Ισραήλ - Ιορδανίας (αυτή πρέπει να είναι η Γη της Επαγγελίας). Να γευτείς φρέσκα ψάρια σαν αυτά (όπως λένε οι ντόπιοι) που ψάρευε ο Απόστολος Πέτρος στα εστιατόρια των εβραϊκών κιμπούτς με φόντο τη λιμνοθάλασσα της Τιβεριάδας, που είναι γεμάτη γραφικές τράτες. Και στο βάθος, φοινικοδάση, μπανανιές και τεράστια τροπικά λουλούδια. Αλλά και η αχανής έρημος σου κλείνει το μάτι προ(σ)καλώντας σε να τη διασχίσεις με τζιπ ή πάνω στις καμήλες (που πάντως δεν σου φταίνε σε τίποτα. Δεν υπάρχει λόγος να τις ταλαιπωρήσεις νομίζοντας πως είσαι το alter ego του «Λόρενς της Αραβίας»).

Επιβάλλεται να δεις την πανέμορφη πόλη της Ιερουσαλήμ από την εκκλησία του Αγίου Στεφάνου. Η θέα είναι απίστευτη. Να περπατήσεις στον δρόμο του Μαρτυρίου και να συμμετάσχεις σε αναπαράσταση της Σταύρωσης. Να χαζέψεις τους πυργίσκους που έφτιαξε ο Ιουστινιανός (ο ένας... γέρνει, όπως της Πίζας) στη μέση της ερήμου της Παλαιστίνης στο μοναστήρι του Αγίου Σάββα.
Η ανάβαση στο όρος Θαβώρ ή στο Σαραντάριο, ο αγιασμός στον Ιορδάνη ποταμό, είναι εμπειρίες που μένουν βαθιά χαραγμένες στη μνήμη και την ψυχή σου. Πρέπει να πιεις αραβικό καφέ συζητώντας με τον πατέρα Ιουστίνο στο Φρέαρ του Ιακώβ. Εναν μαχητή που τα τελευταία τριάντα χρόνια ζει ανάμεσα σε χιλιάδες αλλόθρησκους που έχουν επιχειρήσει να τον δολοφονήσουν δεκαπέντε φορές. Κι όμως, εκείνος επιμένει. Μένει εκεί. Μόνος του απέναντι στους πολλούς. Σαν θεριό, με λιονταρίσιο πείσμα, αντιμετωπίζει τις κακουχίες. Δεν τον κουνάς από το «άντρο» του με καμία δύναμη.

Αυτή η προσκυνηματική εκδρομή ήταν πραγματική ευλογία. Μόνο και μόνο το γεγονός ότι πατάς εκεί που περπατούσαν ο Χριστός, η Παναγία και οι Απόστολοι είναι αρκετά. Δέος και συγκίνηση θα σε κυριεύσουν προσκυνώντας τον Πανάγιο Τάφο στην Ιερουσαλήμ. Λαοθάλασσες περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους να προσκυνήσουν. Επικρατεί σιγή. Το κλίμα δεν είναι απλώς κατανυκτικό. Νιώθεις την αγάπη του Θεού πάνω σου. Μέσος όρος αναμονής είναι γύρω στις τρεις με τέσσερις ώρες. Αλλα γκρουπ (από κάθε φυλή και κάθε γωνιά του πλανήτη) χρειάστηκε να περιμένουν μία... μέρα για να προσκυνήσουν. Ευτυχώς, ήμασταν τυχεροί. Σε σαράντα πέντε λεπτά η τριακονταμελής ομάδα μας, με επικεφαλής τον αρχιμανδρίτη Χριστόδουλο, ιερέα του ναού της Αγίας Σοφίας του Νέου Ψυχικού, προσκυνούσαμε τον Πανάγιο Τάφο.

Τα δάκρυα μεγαλύτερων αλλά και νέων που βιώνουν αυτή την εμπειρία είναι κάτι που δεν περιμένεις ότι θα ζήσεις. Οχι σε τέτοιο βαθμό τουλάχιστον. Κι όμως, σου βγαίνουν και σένα. Οσο κι αν δεν το πιστεύεις, γιατί θεωρητικά μπορείς να παραμένεις πιο ψύχραιμος από άλλους... Το ίδιο επαναλαμβάνεται και στον Ναό της Γεννήσεως: στη Βηθλεέμ. Και εκεί λαοθάλασσες. Ανθρωποι όλων των φυλών και των ηλικιών.

Το ταξίδι δεν σταματάει στο Ισραήλ και στην Παλαιστίνη, όπου θα έχετε την ευκαιρία να επισκεφθείτε εκατοντάδες ναούς, και στο Πατριαρχείο. Η χαρά του πατριάρχη Θεόφιλου της Ιερουσαλήμ όταν συναντιέται με Ελληνες είναι απερίγραπτη. Απλός, σεμνός, ταπεινός, δίνει εικόνες και την ευλογία του στους πιστούς.

Οσοι έχετε κουράγιο και μέρες στη διάθεσή σας θα περάσετε τη Νεκρά Θάλασσα και τη διώρυγα του Σουέζ και θα φτάσετε στο όρος Σινά. Εκεί νιώθεις ότι «πετάς» σε άλλον πλανήτη. Είναι μία εμπειρία που σε πάει χιλιάδες χρόνια πριν. Μπορεί οι σύγχρονοι Βεδουίνοι να έχουν Toyota προκειμένου να εξυπηρετούν τις ανάγκες τους, αλλά τα πέτρινα σπίτια τους μοιάζουν να ξεπήδησαν... προ Χριστού! Τίποτα δεν έχει αλλάξει το άγονο τοπίο. Τεράστια βράχια παντού, με τη μορφή μιας αγελάδας να δεσπόζει κοντά στο μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης. Και βέβαια, άμμος! Το μοναστήρι είναι αρχαιότατο. Εκεί θα φωτογραφίσετε τείχη φτιαγμένα τον τέταρτο μ.Χ. αιώνα. Ολα μοιάζουν αρμονικά πλασμένα από το χέρι του Θεού. Τα περισσότερα όμως μοναστήρια και εκκλησίες σε ολόκληρο το Ισραήλ και την Παλαιστίνη έγιναν από την Αγία Αικατερίνη, που οι ορθόδοξοι τιμούν με ευλάβεια.

ΠΟΥ ΘΑ ΜΕΙΝΕΤΕ: Ιδανική λύση για την Ιερουσαλήμ είναι το «Regency». Οι τιμές δεν είναι απρόσιτες, διαθέτει καλό μπουφέ, σούπερ γάλα (το πιο φημισμένο είναι της καμήλας βεβαίως). Οι πιο... large θα προτιμήσουν τα ολοστρόγγυλα διαμερίσματα, που φιγουράρουν απέναντι από την Πύλη του Δαυίδ στην παλαιά πόλη της Ιερουσαλήμ, όπου τα απογεύματα βολτάρουν οι Χαρεντίν: πρόκειται για νέους άντρες με μπούκλες, μακριά μαλλιά και γένια και ημίψηλα εκκεντρικά καπέλα, που πληρώνονται από το κράτος, όπως μας είπε ο ξεναγός, για να κάνουν παιδιά! Κατά μέσο όρο έχουν από δεκαπέντε ο καθένας. Αν διανυκτερεύσετε στο όρος Σινά, προτιμήστε το ξενοδοχείο της Αγίας Αικατερίνης. Είναι σαν κράτος εν κράτει με πολλά μαγαζάκια με παραδοσιακές κελεμπίες και ξυλόγλυπτα, αλλά και νόστιμα γλυκά.

ΤΙ ΝΑ ΨΩΝΙΣΕΤΕ: Ψώνια θα κάνετε στην Παλαιά Πόλη της Ιερουσαλήμ. Σταυρουδάκια, κοσμήματα και αναμνηστικά μπιμπελό μπορείτε να αγοράσετε σε καλές τιμές από το μαγαζί του Ελληνα «Θεοδόσιου». Αξίζει να πάρετε αυθεντικές κασμιρένιες πασμίνες. Με 50 ευρώ -αν παζαρέψετε σωστά- παίρνετε τέσσερις, ενώ στην Ελλάδα στην ίδια τιμή θα πάρετε μόλις μία. Πολλοί από τους Εβραίους καταλαβαίνουν ελληνικά, οπότε ακόμη κι αν δεν παίζετε τα αγγλικά στα δάχτυλα, δεν θα έχετε πρόβλημα. Εξάλλου, εκεί κυκλοφορούν πολλοί ορθόδοξοι ιερείς που είναι διατεθειμένοι να σας βοηθήσουν σε ό,τι κι αν χρειαστείτε. Master στο socializing είναι ο πατέρας Ευσέβιος. Επίσης, θα ψωνίσετε από το αντίστοιχο εβραϊκό The Mall, το μεγάλο εμπορικό κέντρο στη νέα πόλη της Ιερουσαλήμ. Οχι τα πάντα. Τα δερμάτινα παπούτσια είναι σε καλύτερη τιμή από την Ελλάδα, όπως και τα T-shirts με επώνυμα λογότυπα.

Για τη διασκέδασή σας, μπορείτε να επιλέξετε ανάμεσα στα πολλά cafe-bars του εμπορικού, στα κλαμπ στη νέα πόλη. Party all day και all night long γίνεται στο Τελ Αβίβ, στο οποίο θα πάτε πρώτα απ' όλα, αφού εκεί προσγειώνεται το αεροπλάνο από την Αθήνα. Μην παραλείψετε να περάσετε από την Εκάλη του Ισραήλ, την Ηλιούπολη. Μη σας κάνει εντύπωση αν δεν δείτε πουθενά βεράντες. Ο φόβος των Ιουδαίων, που λένε. Το πιο όμορφο στο Ισραήλ είναι πως παντού -ακόμη και στα πιο απίθανα σημεία- βρίσκονται λουλούδια και φυτεμένες ελιές-νάνοι.

ΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ: Να έχετε πάντα εύκαιρο το διαβατήριό σας. Μην ξεχνάτε ότι οι Ισραηλινοί είναι σε εμπόλεμη κατάσταση. Τσεκάρουν τους πάντες και τα πάντα ανελλιπώς προκειμένου να έχουν ήσυχο το κεφάλι τους! Αν σας παίρνει ο χρόνος, επιστρέφοντας από το μοναστήρι του Αγίου Σάββα, που βρίσκεται στη μέση της ερήμου, κάντε μια στάση στο παλάτι του Ηρώδη, το λεγόμενο Ηρώδειο. Μην είστε ιδιαίτερα ευγενικοί. Οι Εβραίοι αντιμετωπίζουν με καχυποψία κάθε ξένο. Καλύτερα ορθά-κοφτά να κάνετε τη δουλειά σας. Για να έχετε και εσείς το κεφάλι σας ήσυχο.

ΤΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ: Πηγαίνοντας προς το όρος Σινά, θα περάσατε από τη Νεκρά Θάλασσα. Εκεί φιγουράρουν ονειρεμένα hi-tech θέρετρα πέντε αστέρων που θυμίζουν Ντουμπάι. Εκεί κάνουν διακοπές σεΐχηδες, βασιλιάδες και πρωθυπουργοί απ' όλον τον κόσμο. Θα βρείτε καλλυντικά από το βυθό της Νεκράς Θάλασσας στον οποίο δεν ζει τίποτα. Εχουν ιαματικές ιδιότητες και ενυδατώνουν μοναδικά την επιδερμίδα. Ειδικά τα σαπουνάκια για καθαρισμό προσώπου είναι όλα τα λεφτά!ΝΤΟΝΑΤΕΛΛΑ ΑΔΑΜΟΥ

"Χριστίνα Ο": Ταξιδέψτε με τον Θρύλο

Ο Αρίστος το έφτιαξε για τη μοναχοκόρη του. Του έδωσε το όνομά της και κράτησε για τον εαυτό του μόνο το «Aris Bar». Εκεί ο Τζον Κένεντι συνάντησε για πρώτη φορά τον Ουίνστον Τσόρτσιλ το 1957. Εκεί βίωσαν την απόλυτη χλιδή μεγάλες προσωπικότητες, από τον Αγά Χαν και τον βασιλιά Φαρούκ μέχρι τη Λιζ Τέιλορ, τον Ρίτσαρντ Μπάρτον, την Γκρέτα Γκάρμπο, τη Μέριλιν Μονρόε και τον Φρανκ Σινάτρα. Εκεί έλαβε χώρα ένα από τα κορυφαία γεγονότα του περασμένου αιώνα, ο γάμος του Αριστοτέλη Ωνάση με την Τζάκι Κένεντι. Εκεί, τέλος, αγαπήθηκε και προδόθηκε η Μαρία Κάλλας. 

Καλώς ήρθατε στο «Χριστίνα Ο», το σκάφος-ιστορία, πάνω στο οποίο τώρα μπορείτε να ζήσετε σαν βαθύπλουτοι περπατώντας στο κατάστρωμα, τρώγοντας στην τραπεζαρία, πίνοντας στο πιο διάσημο μπαρ του κόσμου και ξαπλώνοντας στην καμπίνα του μεγαλύτερου Ελληνα μεγιστάνα όλων των εποχών.  

«The Maria Callas Experience» ονομάζεται η ξεχωριστή εμπειρία που μπορεί κανείς να ζήσει για ένα 24ωρο ταξιδεύοντας από το Μόντε Κάρλο στις Κάννες. Η εμπειρία αυτή δεν είναι ένα απλό ταξίδι, αφού εκτός της πολυτελούς διαμονής οι επιβάτες θα έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν κλασικές άριες που είχε ερμηνεύσει η Κάλλας από μεγάλες διαδόχους της, γυρνώντας πίσω τον χρόνο στις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Θα μπορεί να νιώσει το πάθος και την προδοσία της Κάλλας από τον Αριστοτέλη Ωνάση.
Η ξενάγηση πάνω στο σκάφος δίνει την ευκαιρία στον κάθε επισκέπτη να μάθει τα μυστικά και να ζήσει σαν σε όνειρο όλα όσα είχαν γίνει πριν από πολλές δεκαετίες.

Στην τραπεζαρία του σκάφους, όπου μπορούν να φιλοξενηθούν σαράντα άτομα στο τεράστιο τραπέζι της, οι γεύσεις έρχονται από το εστιατόριο «Don Alfonso 1890». Το αποτελούμενο από οκτώ πιάτα μενού συνοδεύεται με πέντε διαφορετικές ετικέτες κρασιών, που συμπεριλαμβάνονται στα καλύτερα του κόσμου. Μετά το δείπνο, το «Aris Bar» ανοίγει για τους επισκέπτες προσφέροντας ό,τι μπορεί να θελήσει ο καθένας. Και όταν έρθει η ώρα του ύπνου, το προσωπικό του σκάφους θα οδηγήσει κάθε επιβάτη στην καμπίνα του για έναν «αυτοκρατορικό» ύπνο ή μια νύχτα γεμάτη απολαύσεις με τον ή την παρτενέρ του. Η εμπειρία να ταξιδεύει κανείς με το «Χριστίνα Ο» από το Μόντε Κάρλο κατά μήκος της Cote d’Azur με προορισμό τις Κάννες τα έχει με δυο λόγια όλα. Η πρώτη τέτοια βραδιά διοργανώνεται στα μέσα Μαΐου και μοναδική προϋπόθεση για να την απολαύσει κανείς είναι να πληρώσει τα 1.600 ευρώ που στοιχίζει και φυσικά να είναι στην αποβάθρα του λιμανιού του Μόντε Κάρλο την ημέρα της αναχώρησης.

Στο πλήρως ανακαινισμένο σκάφος, το οποίο νοικιάζεται επίσης για κρουαζιέρες στη Μεσόγειο, μπορούν να φιλοξενηθούν ώς και διακόσια πενήντα άτομα όταν είναι σε λιμάνι, ενώ έχει τη δυνατότητα πλήρους φιλοξενίας εν πλω έως και τριάντα έξι ατόμων, που θα διαμένουν στις δεκαεννέα καμπίνες του. Τα τριάντα δύο μέλη του πληρώματος είναι έτοιμα να προσφέρουν κάθε εξυπηρέτηση που θα κάνει ακόμα πιο άνετο το έτσι κι αλλιώς πολυτελές ταξίδι.

Το σκάφος διαθέτει τέσσερα super lux σαλόνια, τη μεγάλη τραπεζαρία, τρία μπαρ -το «Aris Bar» προτιμούν οι περισσότεροι- μία μεγάλη βιβλιοθήκη, στην οποία μπορεί κανείς να βρει ό,τι θέλει για να διαβάσει, και βεβαίως έναν χώρο ειδικά διαμορφωμένο για τις ανάγκες των παιδιών. Και αν θελήσει να γυμναστεί, ο χώρος του γυμναστηρίου είναι πάντα διαθέσιμος. Από ένα τέτοιο πλωτό παλάτι δεν θα μπορούσε να λείπει το κέντρο αισθητικής και το δωμάτιο μασάζ, όπου προσφέρεται η απόλυτη χαλάρωση. Στους εξωτερικούς χώρους προσφέρεται δυνατότητα για μπάνιο στην πισίνα του σκάφους, η οποία τις ώρες που δεν χρησιμοποιείται μετατρέπεται σε πίστα χορού. Εξωτερικά υπάρχει ένα μεγάλο τζακούζι για τους λάτρεις αυτού του είδους χαλάρωσης, ενώ στα καταστρώματα του σκάφους οι σεζλόνγκ δίνουν τη δυνατότητα να αφεθείτε στα χάδια του ήλιου. Κι αν κάτι συμβεί και θελήσετε να επιστρέψετε γρήγορα στην ξηρά, το ελικοδρόμιο του «Χριστίνα Ο» είναι έτοιμο για την προσνήωση του ελικοπτέρου που θα σας μεταφέρει.


Η σουίτα του Αρίστου
Ενας χώρος με κρεβατοκάμαρα, μπάνιο και γραφείο έκτασης σχεδόν διακοσίων τετραγωνικών μέτρων είναι η σουίτα του Αριστοτέλη Ωνάση, που προσφέρει την απόλυτη πολυτέλεια στον επισκέπτη της, με σημαντικότερη «παροχή» την πανοραμική θέα στην απέραντη θάλασσα. Το τεραστίων διαστάσεων κρεβάτι, στρωμένο με βενετσιάνικα κλινοσκεπάσματα, είναι ένα μόνον από τα χειροποίητα «κοσμήματα» της σουίτας που έχουν κατασκευαστεί από Μιλανέζους επιπλοποιούς. Αν και ο χώρος έχει ανακαινιστεί, όπως όλο το σκάφος, έχουν διατηρηθεί στη θέση τους τα αυθεντικά φωτιστικά από κρύσταλλο Μπακαρά που είχε διαλέξει προσωπικά ο Ελληνας μεγιστάνας. Ανέγγιχτο παραμένει και το τζάκι του γραφείου με επένδυση από όνυχα, ενώ η ανακαίνιση δεν «ακούμπησε» επίσης τα δερμάτινα έπιπλα, τις χειροποίητες λάμπες από την Αυστρία, το γραφείο και το επάργυρο κουτί με τα επιστολόχαρτα. Στο μπάνιο, που διαθέτει διπλό νιπτήρα και καμπίνα ντους με τζακούζι, έχουν απλώς προστεθεί αξεσουάρ, ενώ τα σπάνια μάρμαρα έμειναν ανέγγιχτα. Η σουίτα διαθέτει τρεις γκαρνταρόμπες, δύο ηχοσυστήματα τελευταίας τεχνολογίας και βεβαίως DVD, CD player και τηλεοράσεις.


Οι καμπίνες
Χωρίς να στερούνται πολυτέλειας, οι υπόλοιπες καμπίνες του «Χριστίνα Ο» είναι αλήθεια ότι δεν έχουν καμιά σχέση με αυτήν του άλλοτε ιδιοκτήτη της. Σίγουρα, καθεμιά τους έχει κάτι ελληνικό που δεν είναι άλλο από το όνομα ενός νησιού μας. Με χώρους από 45 έως 72 τετραγωνικά, κάθε καμπίνα διαθέτει ένα διπλό ή δύο μονά κρεβάτια με βενετσιάνικα κλινοσκεπάσματα, ενώ η επίπλωση περιλαμβάνει αντίκες νησιώτικου στιλ, ένα επενδυμένο εσωτερικά με δέρμα σεκρετέρ, γκαρνταρόμπα με καθρέφτες, ηχοσύστημα με DVD και CD players και θέα στη θάλασσα. Στα μπάνια υπάρχει ντους με τζακούζι.


Διασκέδαση
Από ένα τέτοιο σκάφος δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα μέσα για τη διασκέδαση των επιβατών. Εκτός λοιπόν του γυμναστηρίου και των λοιπών ανέσεων, υπάρχει η δυνατότητα για θαλάσσιο σκι με τη βοήθεια ενός μικρού συνοδευτικού σκάφους, όπως και καταδυτικός εξοπλισμός. Σύνδεση στο Internet και δορυφορικό τηλέφωνο και τηλεόραση περιλαμβάνονται φυσικά στις ανέσεις που προσφέρονται.

Εκτός του «Aris Bar» που ήταν το αγαπημένο του Αριστοτέλη Ωνάση, το σκάφος διαθέτει ακόμα ένα μπαρ στο Lapis Lounge. Εκεί λάτρευαν να κάθονται ο Ρίτσαρντ Μπάρτον με την Ελίζαμπεθ Τέιλορ. Στις βιβλιοθήκες γύρω από το τζάκι υπάρχουν σπάνια αντίτυπα βιβλίων, ενώ τους τοίχους διακοσμούν πίνακες του Ρενουάρ, του Λεκορμπιζιέ και του Τζόρτζιο ντε Κίρικο.

Στην πισίνα, που μετατρέπεται σε πίστα χορού, κυριαρχεί το αντίγραφο μωσαϊκού της Κνωσού στον πυθμένα της πισίνας, ο οποίος με το πάτημα ενός κουμπιού ανεβαίνει στην επιφάνεια για να δώσει χώρο στους επισκέπτες να λικνιστούν στον ρυθμό της μουσικής.
Μιας και ο λόγος για μουσική, στο lounge της μουσικής υπάρχουν έπιπλα του Τζορτζέτι αλλά και αναμνηστικά της Μαρίας Κάλλας, με κυρίαρχο τον μοναδικό χρυσό δίσκο της. Υπάρχει δε ξεχωριστός χώρος προβολών, εξοπλισμένος με ό,τι επιτάσσει η σύγχρονη τεχνολογία, ενώ, τέλος, στον γεμάτο χρώματα παιδότοπο του σκάφους οι μικροί επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν δεκάδες παιχνίδια.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΟΥΝΔΟΥΛΑΚΗΣ

Αλεξανδρούπολη: Απόδραση σε μια παραθαλάσσια πολιτεία

Ανήκει στον νομό Εβρου, του οποίου είναι πρωτεύουσα, και μία από τις πιο σημαντικές πόλεις των Βαλκανίων. Εχει ζήσει κορυφαία ιστορικά γεγονότα σε απώτερο και πρόσφατο παρελθόν, σήμερα ωστόσο είναι μια μοντέρνα πόλη της Ανατολικής Ελλάδας που αγναντεύει το απέραντο γαλάζιο. Αποτελεί πόλο τουριστικής έλξης για όλες τις εποχές του χρόνου, ενώ η φήμη της έχει φτάσει μέχρι τα ταξιδιωτικά έντυπα του εξωτερικού. Είναι μια γοητευτική και σχεδόν ποιητική πόλη, που μπορεί να σε κάνει να περάσεις καλά έτσι απλά. Κυρίες και κύριοι, μόλις φτάσαμε στην Αλεξανδρούπολη.

Είναι σχετικά μια καινούργια πόλη, δεδομένου ότι οι ιστορικοί μελετητές τοποθετούν την ίδρυσή της κάπου στα 1875. Παρ’ όλα αυτά, οι οικιστικοί σχηματισμοί γύρω από αυτήν υπολογίζεται ότι συστήθηκαν πολλές χιλιάδες χρόνια πίσω. Σε απόσταση αναπνοής από τη σημερινή Αλεξανδρούπολη υπήρχε η αρχαία πόλη Σάλη, το όνομα της οποίας βρέθηκε σε αναφορά του πατέρα της Ιστορίας Ηροδότου, ενώ σε κοντινή απόσταση συναντούμε την αρχαία Μεσημβρία, τη ρωμαϊκή Τραϊανούπολη και τη βυζαντινή πόλη Βήρα.

Το 1877, μολονότι ήταν ένα μικρό ψαροχώρι, πέρασε στα χέρια των Ρώσων, οι οποίοι νίκησαν κατά κράτος τον τουρκικό στρατό στον μεταξύ τους ρωσοτουρκικό πόλεμο. Οι Ρώσοι ανέλαβαν τον ρυμοτομικό σχεδιασμό της πόλης, πράγμα που σημαίνει ότι τη θεωρούσαν σημαντικό κομμάτι τής τότε επικράτειάς τους. Το 1913, μεσούσης της περιόδου του Α’ Βαλκανικού Πολέμου, για μικρό χρονικό διάστημα η Αλεξανδρούπολη, την οποία τότε αποκαλούσαν Δεδέαγατς, πέρασε υπό ελληνική κυριαρχία, κατάσταση όμως που δεν κράτησε πολύ, μιας και η Συνθήκη του Βουκουρεστίου στη λήξη των πολεμικών συρράξεων προέβλεπε την προσάρτησή της στη Βουλγαρία. Το 1920 ωστόσο ήρθε η ώρα της απελευθέρωσης.

Η πόλη εντάχθηκε στο ελληνικό κράτος και άλλαξε ονομασία. Ονομάστηκε Αλεξανδρούπολη μετά τον θάνατο του βασιλιά Αλέξανδρου στις 25 Οκτωβρίου του 1920. Η πόλη γιορτάζει επίσημα την απελευθέρωσή της στις 14 Μαΐου, αλλά φοράει τα καλά της και στις 6 Δεκεμβρίου, όταν γιορτάζει με κάθε λαμπρότητα τον πολιούχο και προστάτη της Αγιο Νικόλαο. Και αν η ιστορική αναδρομή επιβεβαιώνει το προφανές ότι πρόκειται για μια ελληνική πόλη-ορόσημο η οποία διαδραμάτισε κορυφαίο ιστορικό ρόλο στην ιστορία της χώρας μας, η σύγχρονη εικόνα της μας οδηγεί σε ένα άλλο συμπέρασμα: στο ότι είναι μια μοντέρνα και ευχάριστη πόλη που μπορεί να προσφέρει τα πάντα και στους πενήντα χιλιάδες μόνιμους κατοίκους της αλλά και στους Ελληνες και ξένους επισκέπτες. Αρκεί μόνο ένα ταξίδι για να το συνειδητοποιήσουμε.


Ο αγέρωχος φάρος
Αν ρωτήσεις έναν ντόπιο από πού πρέπει ο ταξιδιώτης να αρχίσει την περιήγησή του στην πρωτεύουσα του Εβρου, θα σου απαντήσει από τον Φάρο και δεν θα έχει άδικο. Στέκει αγέρωχος δίπλα στο λιμάνι και δίχως δεύτερη σκέψη είναι σήμα κατατεθέν της. Αν θέλεις να δώσεις ραντεβού με κάποιον, είναι το ιδανικό meeting point, ενώ πλησίον του επί της παραλιακής οδού υπάρχουν καφέ -μερικά από αυτά διώροφα- τα οποία προσφέρουν υπέροχη θέα προς τη θάλασσα. Ο περίπατος στην ακτογραμμή της πόλης είναι ένα από τα πράγματα που πρέπει οπωσδήποτε να κάνει ο επισκέπτης, γιατί έτσι θα αρχίσει να γνωρίζει καλύτερα την ατμόσφαιρά και τη φυσιογνωμία της. Σημαντικό πράγμα επίσης είναι η επίσκεψη στο διάσημο Εκκλησιαστικό Μουσείο της πόλης, το οποίο στεγάζεται στη Λεονταρίδειο Σχολή, δίπλα στη μητρόπολη της Αλεξανδρούπολης. Εκεί εκτίθενται εικόνες που καλύπτουν χρονικά όλη την κλίμακα της ορθόδοξης χριστιανικής παράδοσης, δηλαδή, διάφορες τεχνοτροπίες αγιογραφίας από την εποχή του Βυζαντίου και μετά. Ιδιαίτερης σπουδαιότητας μουσειακός χώρος είναι και το Εθνολογικό Μουσείο Θράκης, το οποίο στεγάζεται σε ένα παραδοσιακό πέτρινο κτίσμα του 1899, στην οδό 14η Μαΐου. Το Εθνολογικό Μουσείο παρουσιάζει την ιστορία των αυτόχθονων πληθυσμών από τον 17ο αιώνα μέχρι τις αρχές του 20ού, δίνοντας έμφαση στους τομείς της λαογραφίας και του ευρύτερου λαϊκού πολιτισμού της καθημερινότητας. Οσοι ταξιδιώτες πάλι έχουν ιδιαίτερα αρχαιολογικά ενδιαφέροντα δεν έχουν παρά να πεταχτούν μέχρι τον αρχαιολογικό χώρο της Μεσημβρίας. Αυτός βρίσκεται είκοσι δύο χιλιόμετρα δυτικά της Αλεξανδρούπολης και περιέχει μοναδικής σπουδαιότητας αρχιτεκτονικά ευρήματα, όπως το Ιερό Δήμητρας και το Ιερό του Λύκιου Απόλλωνα. Από την άλλη πλευρά, όσοι επιθυμούν ήρεμες διακοπές ξεκούρασης και χαλάρωσης δεν έχουν παρά να απολαύσουν τα νεοκλασικά κτίρια σε όλες τις γωνιές της πόλης, τα καφέ και τις ταβέρνες που συναντούν ολόγυρα, ενώ μπορούν να χαρούν τη φύση και στο γραφικό λιμανάκι του Πλάτανου στη Μάκρη, δώδεκα χιλιόμετρα από την Αλεξανδρούπολη.


INFO
ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΤΕ: Η μετάβαση από την Αθήνα στην Αλεξανδρούπολη μπορεί να γίνει με τρεις τρόπους: οδικώς, σιδηροδρομικώς και αεροπορικώς, καθότι πτήσεις διαθέτουν τρεις ελληνικές αεροπορικές εταιρείες, η Ολυμπιακή, η Aegean και η Athens Airways. H αεροπορική μετάβαση μοιάζει να είναι η πιο συμφέρουσα από οικονομικής και χρονικής άποψης, καθώς το κόστος του εισιτηρίου αγγίζει σε μέση τιμή τα 100 ευρώ και ο χρόνος πτήσης δεν ξεπερνά τα σαράντα λεπτά.

ΠΟΥ ΘΑ ΜΕΙΝΕΤΕ: Η πόλη της Αλεξανδρούπολης με δεδομένο ότι είναι κόμβος για την ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων διαθέτει πολλά και διάφορα καταλύματα και εντός του αστικού της κέντρου αλλά και στην ευρύτερη περιοχή. Οι ενδιαφερόμενοι να επισκεφθούν την πόλη καλό θα ήταν να διερευνήσουν όλες τις προοπτικές, έτσι ώστε να βρουν το κατάλυμα εκείνο που ανταποκρίνεται στις ανάγκες τους. Εμείς συνιστούμε το «Classical Egnatia Grand» στο πάρκο Εγνατίας 60-100. Το εν λόγω συγκρότημα βρίσκεται μέσα σε ένα καταπράσινο δάσος που περιβάλλεται από θάλασσα. Διαθέτει πολλών τύπων δωμάτια με άψογη, μοντέρνα διακόσμηση, υποδομές spa και ασύρματη σύνδεση με το Internet σε όλους τους χώρους χωρίς επιπλέον χρέωση. Η τιμή ενός δίκλινου δωματίου αγγίζει τα 110 ευρώ. Τηλέφωνο επικοινωνίας: 25510-38000.
 
ΤΙ ΘΑ ΦΑΤΕ: Η πόλη της Αλεξανδρούπολης διαθέτει μεγάλη ποικιλία στις γαστρονομικές προσφορές της, καθώς έχει επιρροές από διάφορες κουζίνες σύμφωνα με τον πληθυσμό της. Στα τοπικά μενού συνυπάρχουν το κρέας με τα θαλασσινά, τα οποία υπάρχουν εν αφθονία στις τοπικές αγορές. Σε πολλά εστιατόρια ορίζεται ως σπεσιαλιτέ το ψητό κατσικάκι στη γάστρα, το οποίο προέρχεται από τη γειτονική Σαμοθράκη. Αν το επιλέξετε, δεν θα χάσετε. Επιπρόσθετα, η πόλη έχει και ένα σημαντικό κοινό με τη γαστρονομική παράδοση της Θεσσαλονίκης, που είναι τα μεζεδοπωλεία, όπου μπορείτε να βρείτε γαστριμαργικές απολαύσεις πρωτόγνωρες. Εμείς σας συνιστούμε να επισκεφθείτε το εστιατόριο «Ελαία», στο κέντρο της πόλης, στην οδό Κανάρη 5, η φήμη του οποίου έφτασε μέχρι τους αθηναϊκούς Χρυσούς Σκούφους.


Extra TIPS
-Ενα σημαντικό σημείο ενδιαφέροντος δώδεκα χιλιόμετρα μακριά από την Αλεξανδρούπολη είναι και ο αρχαιολογικός χώρος της Τραϊανούπολης. Η Τραϊανούπολη χτίστηκε τον 2ο αιώνα μ.Χ. από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Τραϊανό και υπήρξε σημαντικό κέντρο της εκκλησιαστικής και πολιτικής ζωής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Σήμερα ό,τι σώζεται από αυτήν τη σπουδαία πόλη είναι κάποια θεμέλια εκκλησίας, ένα ύστερο οθωμανικό κτίσμα και τέσσερις λουτρώνες.
-Οσοι έχουν τη διάθεση μπορούν να κάνουν μια φυσιολατρική περιήγηση στο Δέλτα του ποταμού Εβρου, το οποίο είναι ένας σπάνιος υδροβιότοπος με μοναδική χλωρίδα και πανίδα.


ΝΙΚΟΣ ΠΟΥΡΛΙΑΡΟΣ

Hotel Armani στο Ντουμπάι

Με τη σφραγίδα της μινιμαλιστικής του πολυτέλειας o Τζόρτζιο Αρμάνι σημάδεψε τον ψηλότερο πύργο του «Λας Βέγκας της ερήμου». Ο Ιταλός σχεδιαστής εγκαινίασε το πρώτο του ξενοδοχείο στο Ντουμπάι, δίνοντας έτσι ώθηση στην προσπάθεια για ανάκαμψη από την οικονομική κρίση.

Το «Armani Hotel Dubai» σε κρεμ και γήινα χρώματα είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας του Αρμάνι με την Emaar Properties, τη μεγαλύτερη αναπτυξιακή εταιρεία του αραβικού κόσμου, η οποία υπογράφτηκε το 2005 και προβλέπει την κατασκευή μιας σειράς ξενοδοχείων, θέρετρων και κατοικιών σε μεγάλες πόλεις όλου του κόσμου. «Είμαι μινιμαλιστής. Πιστεύω ότι το λιγότερο είναι περισσότερο... και όταν είδα τι συμβαίνει εδώ, διαπίστωσα ότι είναι ακριβώς το αντίθετο από την αισθητική μου. Ομως, με ήθελαν και τους ήθελα», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Αρμάνι στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε κατά τη διάρκεια των εγκαινίων. Τώρα, μένει να αποδειχτεί αν θα «θελήσουν» και οι επισκέπτες της πόλης.

Στο «Armani Hotel Dubai» το απλό δωμάτιο, που δεν έχει ούτε έναν πίνακα για δείγμα στους τοίχους του, κοστίζει 1.089 δολάρια τη βραδιά, ενώ η καλύτερη σουίτα του έχει δεκαπλάσια τιμή. Η κράτηση για ένα τραπέζι στην αίθουσα Prive, όπου υπάρχει η μεγαλύτερη LCD οθόνη του κόσμου, κοστίζει τουλάχιστον 900 δολάρια, καθώς οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν τις επιδείξεις του οίκου Armani. To ξενοδοχείο, που διαθέτει συνολικά 160 δωμάτια, εκτείνεται σε έξι ορόφους του πύργου Burj Khalifa, ο οποίος εγκαινιάστηκε στις 4 Ιανουαρίου, ενώ ακόμα οκτώ όροφοι στεγάζουν τις 144 πολυτελείς κατοικίες που φέρουν την υπογραφή Armani.

Τόσο ο Ιταλός σχεδιαστής όσο και η εταιρεία Emaar αρνήθηκαν να αποκαλύψουν το κόστος κατασκευής του ξενοδοχείου και των πολυτελών κατοικιών.

Η κατασκευή του έρχεται να επιβεβαιώσει την τάση του 21ου αιώνα που επικρατεί στους κόλπους των επιτυχημένων fashionistas, να σφραγίζουν το απόγειο της καριέρας τους με τη δημιουργία του δικού τους ξενοδοχείου. Ο οίκος Missoni έχει δημιουργήσει το δικό του στο Εδιμβούργο, ο Krizia στην Μπαρμπούντα της Καραϊβικής, η Moschino Cheap and Chic ένα στο Μιλάνο, στην περιοχή του παλιού σιδηροδρομικού σταθμού της πόλης και ο οίκος Versace ένα στο Ντουμπάι και ένα στη Χρυσή Ακτή της Αυστραλίας.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ